غلام علی رجائی

هربار که به محضرامیرمشرف شده ام اول زیارت امین الله را خوانده ام.بعد در کنار ضریح سرپا ایستاده و زیارت جامعه رامی خوانم .از این دو ذکرکه فارغ شدم به توصیه بزرگی دویست مرتبه سوره توحید و110 بار سوره قدر را درحالی که به ضریح نگاه می کنم می خوانم. اگر حالی مانده باشد ومجال و وقتی مانده باشد زیارتهای هفتگانه  حضرت را درمفاتیح که زیارت امین الله هم جزو آنها وحاوی مضامین بدیع و باورنکردنی می باشند، را می خوانم.در یکی از آنها حضرت را "مقلب الاحوال" و"میزان الاعمال" نامیده اند و درعبارتی  دیگر"سرالله" ،یعنی علی سر خداست.  بیشترماها، ازسرالله ،فقط لفظی می بینیم ومی شنویم.

وقتی می بینم حضرت را تقسیم کننده بهشت ودورخ می دانند ازشیعه بودن خود به وجد می آیم.

می دانم که علی ازعبارت زوج البتول خوشش می آید.ضریح را که می گیرم به او سلام می کنم السلام عیلک یا زوج البتول.

بی شک این حرم، باغی از باغهای بهشت است و پر از درختها وگلها با نهرهایی جاری در آن. ولی کو آن چشمی که بتواند حقیقت را ببیند