امام باقرعليه السلام در بيان اين نمونه چنين فرمود: زمانِ حكومتِ دوازدهمين امام عجّل الله تعالى فى فرجه الشريف، اگر دختر هيجده سالهِ زيبايى در بازار بغداد شترى را بار بكند؛ نه هواپيمايى را، و نه اتومبيلش را؛ بلكه شترى را بار كند و با آن شتر به سفرى طولانى برود و مطمئناً در مسير اين سفر، به هزار تا ده هزار نفر از جمعيت‏هاى زياد قبايل بيابان‏نشين بر خواهد خورد، و چون شتر از هم حيوانات باركش بيش‏تر مى‏تواند بار بكشد، اگر يك طرفِ اين شتر، بار طلاى ناب بيست و چهارعيار باشد، و بار يك طرف ديگر آن، نقره باشد، و قصد اين دخترِ جوان، و نه زن، اين باشد كه با اين شتر اين بار طلا و نقره را از بازار بغداد به بازار شام ببرد و تحويل بدهد؛ يعنى بخواهد از مملكتى به مملكت ديگر برود و با شتر هم بخواهد به چنين سفرى برود، از بازار بغداد تا خود بازار شام، چشمى پيدا نمى‏شود كه به خيانت به قياف اين دختر نگاه كند، و دستى هم پيدا نمى‏شود كه طلا و نقر او را بردارد و ببرد


erfan.ir