ارتباطات

چهل و دو سال پيش، وقتى آيت الله العظمى بروجردى سكته قلبى كرد و دكترهاى ايران گفتند كه حتما بايد پرفسور موريس را كه آن موقع، بهترين دكتر قلب بر روى كره زمين بود، از پاريس بياوريم. با پرفسور موريس تماس گرفتند كه زودتر خود را به بالين آقاى بروجردى برساند. من كاملًا يادم است كه براى آوردن دكتر چه سرعت عملى به كار بردند. آقاى بروجردى روز سه شنبه سكته كرده بود و آن‏ها توانستند روز چهارشنبه پرفسور موريس را به قم بياورند. پروفسور موريس كه آقاى‏ بروجردى را معاينه كرد، به او گفته شد، به آقاى بروجردى چه غذايى بدهيم؟ او هم در جواب گفت: هر غذايى مى‏خواهيد، به ايشان بدهيد، ولى بايد با غذا سالادى هم بدهيد كه سركه در آن باشد. دكترها گفتند: آقاى پرفسور! ما ايرانى‏ها مريض را از خوردن سركه پرهيز مى‏دهيم و به او مى‏گويم، سركه نخور كه خيلى برايت بد است. پرفسور گفت: يكى از داروهايى كه مى‏تواند رگ‏هاى ايشان را باز كند، فقط سركه است. البته، در صبح پنجشنبه، كلى آقاى بروجردى مقدارى كم كار شد و اور ايشان چنان بالا آمد كه نتوانستند آن را پايين بياورند، و ايشان از دنيا رفت.

امروز در دنيا درمان با سركه براى خود جايگاهى دارد ، امّا همين سركه، ديروز شراب بوده است:

اى صوفى شراب آنگه شود صاف كه در شيشه بر آرد اربعينى‏ حافظ اما حوصله و صبر ما كم است. اگر ما يك يا دو ماه به تمام معنا آدم خوبى بشويم، تمام درهاى رحمت خدا بر روى ما باز مى‏شود. اميرمؤمنان عليه السلام فرمود: بسته بودن درهاى رحمت خدا، به تناسب آلودگى‏هاست، و اگر آلودگى‏ها كنار برود، درهاى رحمت الهى باز مى‏شود.

جوان‏ها بايد پاكى را فقط براى چهل روز امتحان كنند؛ يعنى آن‏ها بايد در اين چهل شبانه‏روز مواظب باشند كه واقعاً به اين فضاى پاكى، آلودگى نرسد، و الا اگر در خلال اين سى روز يا سى و نه روز آلودگى‏اى پيش بيايد، ورود اين آلودگى، ساختمان رياضت چهل شبانه‏روزى را خراب مى‏كند، و اگر نه، آن‏ها اگر تا تمام شدن مدت چهل شبانه‏روز بر اين پاكى بمانند، بعد از اين چهل شبانه‏روز، در خود صدق، صفا و پاكى رخواهند ديد و خواهند ديد آن‏صدق، صفا و پاكى چه آثارى را در زندگى‏شان پديد مى‏آورد:

سحرگه رهروى در سرزمينى همى گفت اين معما با قرينى‏

كه اى صوفى شراب آنگه شود صاف ........

شراب نجس است، و ظرف آن هم نجس است. اما آن كسى كه انگور را در خمره مى‏اندازد و سپس آب اين انگور و خود

آن انگور به جوش مى‏آيد و به شراب مست‏كنند حرام و نجس تبديل مى‏گردد، بعد از اين كه اين آب‏انگور از روزگار شراب بودن خود گذر كند، بعد از گذشت چهل روز از شراب بودن، سركه مى‏شود. حالا آيا بايد اين سركه را با كلّ انگورها و خوشه‏هايى كه در درون آن است، آب بكشند و همين‏طور آيا بايد داخل آن خمره‏اى را كه در آن شراب بوده، شلينگ بگيرند و آب‏بكشند؟ پاسخ منفى است؛ چون اگر بخواهند انگورها را خالى كنند، و بعد آن‏ها را آب بكشند، آن انگورها از بين مى‏رود، و اگر هم بخواهند سركه‏ها را آب بكشند كه سركه قابل آب كشيدن نيست. در خلال آب‏كشيدن، سركه با آب مخلوط مى‏شود و از بين مى‏رود.

چقدر پاكى مهم است كه وقتى شراب نجسِ حرام به سركه تبديل مى‏شود و خود را از يك عنصر حرام تبديل به يك عنصر حلال مى‏كند، خدا قبول كرده كه بگويد: با حلال شدن سركه، پاكى هم به سراغ انگورها مى‏آيد. هم آن انگورها پاك مى‏شود، و هم آب آن انگور پاك مى‏شود و هم خمره‏اى كه آن آب‏انگور در آن قرار داشته، پاك مى‏گردد، و خوردن چنين آب‏انگورى هم مستحب مى‏شود. پيامبر صلّى الله عليه و آله و سلّم مى‏گويد: سركه چه خوراك نيكويى است، و چه فقير است خانه‏اى كه در آن سركه نيست.