اما على بن ابى‏طالب مى‏گفت: بدن طعام مى‏خواهد و آن را هم به اندازه مى‏خواهد. «1» مطابق با اين فرمود حق تعالى: وَ كُلُوا وَ اشْرَبُوا وَ لا تُسْرِفُوا ، چنين انسانى سفره رنگين هم لازم نداشت كه در آن ده جور غذا بخورد «3»؛ چون معده بايد ده جور هم به اين لقمه‏ها برسد. مگر معده چقدر قدرت دارد؟ خود بدن مگر چقدر كشش دارد؟ البته، اسراف در خوراك و انداختن سفره‏هاى رنگين، مرگ زودرس مى‏آورد؛ در سلامت خون، اختلال ايجاد مى‏كند؛ حافظه را خيلى كم مى‏كند؛ كليه و معده را هم ضعيف مى‏كند؛ چون بدن خيلى سنگين مى‏شود.