ارتباطات

اميرالمؤمنين عليه السلام مى‏فرمايد:

وَذلِكَ زَمانٌ لا يَنْجُو فيهِ إلّا كُلُّ مُؤْمِنٍ نُومَةٍ، إنْ شَهِدَ لَمْ يُعْرَفْ وَإنْ غابَ لَمْ يُفْتَقَدْ اولئِكَ مَصابيحُ الْهُدى‏، وَأعْلامُ السُّرى‏، لَيْسُوا بِالْمَسابيحِ وَلا الْمَذابيعِ الْبُدُرِ اولئِكَ يَفْتَحُ اللّهُ لَهُمْ أبْوابَ رَحْمَتِهِ وَيَكْشِفُ عَنْهُمْ ضَرّاءَ نَقِمَتِهِ‏ «3».

و آن زمانى است كه در آن نجات از عوامل هلاكت ميسر نيست مگر براى‏ مؤمنى كه گمنام باشد، گمنامى‏اش به اين باشد كه اگر در مجلسى حاضر شود او را نشناسند و اگر غايب گردد او را نجويند، چنين مؤمنانى در راه خدا چراغ‏هاى هدايتند و در شب تاريك زندگى، نشان‏هاى سير و حركت به سوى صراط قويم، اينان در بين مردم با فساد و سخن‏چينى زندگى نمى‏كنند و اسرار و عيوب بندگان را فاش نمى‏نمايند، حق تعالى درهاى رحمتش را به روى آنان مى‏گشايد و عقوبت و رنج را از آنان برمى‏دارد.