جانهايتان را فداى دينتان كنيد
پيرمردى رنج سفر كشيده از ايشان درباره شديدترين مصيبت پرسيدند، فرمود: مصيبت در دين. «2» دين گريزى، بزرگترين مصيبت است. آن كه دين را از دست دهد در ورطه كفر و گمراهى مىافتد و در حقيقت دين غارت شده، كه بد دردى است.
امام على عليه السلام مىفرمايد:
إِذا حَضَرَتْ بَلِيَّةٌ فَاجْعَلُوا أَمْوالَكُم دُونَ أَنْفُسِكُم، وَ إِذا نَزَلَتْ نازلةٌ فَاجْعَلُوا أَنْفُسَكُمْ دُونَ دِينِكُم وَ اعْلَمُوا أَنَّ الهالِكَ مَنْ هَلَكَ دِينُهُ وَ الحَريبَ مَنْ حُرِبَ دِينُهُ.
چون بلايى فرا رسد مالهاى خود را سپر جانهايتان كنيد و چون حادثهاى پيش آيد جانهايتان را فداى دينتان كنيد. و بدانيد كه هلاك گشته كسى است كه دينش هلاك شده باشد و غارت شده كسى است كه دينش به غارت رفته باشد.
حضرت صادق عليه السلام درباره وضعيت مرد مؤمن آل فرعون در ذيل آيه: فَوَقاهُ اللَّهُ سَيَاتِ مَا مَكَرُواْ ..فرمود:
منظور مؤمن آل فرعون است به خدا سوگند او را قطعه قطعه كردند امّا خداوند نگذاشت كه به دينش آسيب برسانند.
حكايت بسيارى از انبياى الهى و صالحان زمين اين گونه است كه جسمشان در زير آماج شكنجهها و آزارهاى سخت قرار مىگرفت ولى هرگز آنان دينشان را با دنياى مشركان و كافران معامله نكردند.
به اين جهت حضرت صادق عليه السلام در هر مصيبتى دعا مىفرمود:
الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى لَمْ يَجْعَلْ مُصيبَتى فى دِينى.
خدا را سپاس كه مصيبت مرا در دينم قرار نداد.