در طبيعت حلال رضاى حق، نورانيت، تأمين قدرت براى عبادت، نشاط روحى و روانى، صيقل قلب، و شفاى درد قرار داده شده، و حرام به طور كامل برعكس حلال است


تهيه مسكن، لباس، مركب، خوراك، در حدّ قدرت براى زن و فرزند، از واجبات الهيه و شرعيه‏اى است كه مرد مكلف به آن واجب است


وقتى حلال و طيب به زن و بچه برسد، آثار مثبت و ملكوتى آن در وجود آنان ظهور مى‏كند، و از اين راه به امنيت و آسايش قلبى و روانى خانواده كمك به سزائى مى‏شود


رسول حق (صلى الله عليه وآله وسلم) فرمود:

جستجوى حلال فريضه‏اى بر هر مرد و زن مسلمان است.

جستجوى حلال بر هر مسلمانى واجب است.

جستجو كردن از حلال نوعى جهاد است.

آنكس كه با عرق جبين و زحمت دست خود حلال بخورد، درهاى بهشت به روى او باز مى‏شود از هر درى كه خواست وارد مى‏گردد.

عبادت ده جزء است، نُه قسمت آن در طلب حلال است.

حضرت رضا (عليه السلام) فرمود:

همانا كسى كه از فضل خدا روزى مى‏جويد، تا به وسيله آن خانواده‏اش را تأمين كند، اجرش از رزمنده در راه خدا بزرگ‏تر است.


خيرى نيست در كسى كه علاقه به جمع مال ندارد به خاطر اينكه آبرويش را حفظ كرده و قرضش را ادا كند.


اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود:

بدترين اموال آن مالى است كه حق خدا «خمس زكات» از آن خارج نشده.


ثروتى كه زكات، خمس، حق سائل، حق محروم، و ديگر حقوق شرعى آن پرداخت نشده، حلال مخلوط به حرام است، و تصرف در آن جايز نيست

اميرالمؤمنين (عليه السلام) فرمود: توبه مقام علّيين است، و آن مركّب از شش حقيقت است:

1 پشيمانى از گذشته 2 اراده ترك گناه در آينده 3 برگرداندن حقوق مردم به مردم 4 بجاآوردن واجبات ضايع‏شده 5 آب كردن آنچه بر بدن در ايام گناه روئيده 6 چشاندن رنج عبادت و طاعت به جسم آنگاه گفتن استغفرالله.

تعاونوا على البرّ والتقوى ولا تعاونوا على الاثم و العدوان واتقوا اللّه