اى كاينات، ذات تو را مظهر صفات‏

  

وى پيش اهل ديده، صفات تو به ز ذات‏

تا روى دلفريب تو آهنگ جلوه كرد

  

شد جلوه گاه روى تو مجموع كاينات‏

تا آفتاب حسن و جمالت ظهور كرد

  

ظاهر شدند جمله ذرّات ممكنات‏
     

 

از بس كه ابر فيض توباريد بر عدم‏

  

سر بر زد از زمين عدم چشمه حيات‏

يا اجمل الجمال و يا املح الملاح‏

  

يا الطف اللطايف و يا نكتة النكات‏

يا اشمل المظاهر و يا اكمل الظهور

  

يا برزخ البرازخ و يا جامع الشتات‏