سعيد بن قيس همدانى گويد: روزى در ميدان جنگ متوجّه مردى شدم كه دو جامه دربرداشت

اسب خود را به سوى او حركت دادم ناگهان ديدم امير المؤمنين عليه السلام است. پرسيدم: اى

اميرمؤمنان در چنين جايى؟ فرمود: آرى، اى سعيد! هيچ بنده‏اى نيست مگر اين كه خداوند براى او

حافظ و نگهدارنده‏اى قرار داده است. او دو فرشته دارد كه او را حفظ مى‏كنند تا از بالاى كوهى سقوط

نكند و يا در چاهى نيفتد ولى هرگاه اتفاقى پيش آيد او را رها مى‏كنند البته در اين حركت حضرت به جاى زره

و سپر دو لباس در جنگ پوشيده است؛ مقصود اين نيست كه به تقديرات الهى توجه نداشته

است، بلكه خواسته به سائل بفهماند كه ما دو فرشته حافظ و مراقب داريم كه در اعمال و آفات و بلايا نظارت

دارند و به امر خداوند عمل مى‏كنند.امام باقر عليه السلام درباره آيه:لَهُ مُعَقّبتٌ مّن بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ يَحْفَظُونَهُ

مِنْ أَمْرِ اللَّهِ براى انسان از پيش رو و پشت سر، مأمورانى است كه همواره او را به فرمان خدا [از آسيب‏ها و گزندها]

حفظ مى‏كنند.فرمود: به فرمان خدا او را از اين كه در جايى بيفتد يا ديوارى بر سرش خراب شود يا آسيبى به او

برسد، حفظ مى‏كنند و همين كه أجلش رسيد او را با آن تنها مى‏گذارند و به سوى مقدّراتش مى‏رانند. اين

معقّبات عبارتند از دو فرشته كه در شب از او مراقبت مى‏كنند. و دو فرشته كه در روز محافظتش مى‏نمايند

و اين كار را به نوبت انجام مى‏دهند. از آيات و روايات استفاده مى‏شود اين دسته از فرشتگان كه مأموريت

ثبت احوال و اسناد انسان‏ها را به عهده دارند؛ مسؤوليت پاسدارى از جان آدمى از حوادث ناگوار و آفات و

وسوسه‏هاى شياطين را هم در دستور كار دارند.اين برنامه نگهبانى تنها بخش اندكى از زمينه‏هاى ضمانت

سلامتى و نگه‏دارى از بشر است.