و اذا غَضَبْتُ لَعَنْتُ وَ لَعْنَتِى تَبْلُغُ السابعَ مِنَ الورى
امام رضا عليهالسلام مىفرمايد:
« أوحى الله عز و جل الى نبىّ من الانبياء اذا أَطَعْتَ رَضِيْتُ وَ اِذا رَضِيْتُ بارَكْتُ »
خداوند مهربان به يكى از پيغمبرانش وحى كرد: زمانى كه ملت و مردم و خانوادهها از من اطاعت كنند، به خشنودى من مىرسند و وقتى من از مردم راضى شوم، هم به دنيا و هم به آخرت مردم بركت مىدهم.
« وَ لَيْسَ لِبَرْكتى نهايةٌ »
بركت من تمام شدنى نيست.
« و اذا عُصِيتُ غَضَبْتُ »
اما اگر مردم و جامعه در گناه بيافتند و بىمهابا گناه كنند، خشمگين مىشوم.
به دعاى عرفه حضرت سيدالشهداء عليهالسلام سرى بزنيد. در بخشى از دعا مىفرمايد: خدايا ! مرگ حسين بن على عليهماالسلام را در حالى كه بر او غضبناكى، نرسان.
« و اذا غَضَبْتُ لَعَنْتُ وَ لَعْنَتِى تَبْلُغُ السابعَ مِنَ الورى »
اگر خشمگين شوم، لعن مىكنم. آثار اين لعنت من تا هفت نسل، مردم را خواهد گرفت.
تساوى گنهكار با رضايت دهندگان به آن گناه
كسى ممكن است بگويد: خدايا ! پدران گناهكار بودند و مورد لعنت تو قرار گرفتند، به فرزندانشان چه ربطى دارد؟
جوابش را زيارت وارث مىدهد:
« لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً قَتَلَتْكَ وَ لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً ظَلَمَتْكَ وَ لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِكَ فَرَضِيَتْ بِه »
اين هفت نسل همان هفت نسلى هستند كه مىگويند: خوش به حال پدران ما، در اين دنيا لذت بردند. لعنت من، راضيان به گناه ديگران را نيز مىگيرد.
http://www.erfan.ir/60575.html